Podstawa prawna - ustawa z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity: Dz. U z 2013r. poz. 966)

Dodatek mieszkaniowy przysługuje:

  1. najemcom i podnajemcom lokali mieszkalnych,
  2. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu,
  3. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,
  4. innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,
  5. osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny.

Dodatek mieszkaniowy może być przyznany tylko na podstawie jednego z wymienionych tytułów.

Do otrzymania dodatku uprawnione są gospodarstwa domowe, w których miesięczny dochód na osobę nie przekracza 175% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 125 % najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Od 1 marca 2015 roku najniższa emerytura wynosi 880,45 zł.

Dochód dla gospodarstw wieloosobowych:

125% = 1.100,56 zł  na 1 osobę.

Dochód dla gospodarstw jednoosobowych:

175% = 1.540,79 zł.

W przypadku, gdy średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest nieco wyższy, nie zamyka to możliwości otrzymania dodatku, jeżeli bowiem kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek obniża się o tę kwotę.

Dochód stanowią wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Nie wlicza się do dochodu: dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.

Dochód z prowadzenia gospodarstwa rolnego ustala się na podstawie powierzchni gruntów w hektarach przeliczeniowych i przeciętnego dochodu z 1 ha przeliczeniowego.

Dodatek mieszkaniowy stanowi różnicę pomiędzy ustawowo określoną kwota wydatków przypadających na powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę ubiegającą się o dodatek.

Jeżeli miesięczny dochód na osobę jest mniejszy niż 150% kryterium dochodowego w gospodarstwie 1 osobowym lub 100% w gospodarstwie wieloosobowym, udział własny gospodarstwa w pokryciu kosztów utrzymania mieszkania wynosi:

- 15% dochodów gospodarstwa domowego-w gospodarstwie jednoosobowym,

- 12% dochodów gospodarstwa domowego-w gospodarstwie 2-4-osobowym,

- 10% dochodów gospodarstwa domowego-w gospodarstwie 5-osobowym i więcej.

Jeżeli miesięczny dochód na osobę wynosi 150-175% kryterium dochodowego w gospodarstwie 1-osobowym lub 100-125% w gospodarstwie wieloosobowym, udział własny gospodarstwa w pokryciu kosztów utrzymania mieszkania wynosi:

- 20% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym,

- 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4 - osobowym,

- 12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5- osobowym i większym.


Aby otrzymać dodatek mieszkaniowy, musimy mieć nie większą niż ustalona w ustawie tzw. normatywną powierzchnię użytkową lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. W przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może ona przekraczać:

  1. norma dla 1 osoby - 35 m² - do 45,50 m2,
  2. norma dla 2 osób   - 40 m² - do 52,00 m2,
  3. norma dla 3 osób   - 45 m² - do 58,50 m2,
  4. norma dla 4 osób   - 55 m² - do 71,50 m2,
  5. norma dla 5 osób   - 65 m² - do 84,50 m2,
  6. norma dla 6 osób   - 70 m² - do 91,00 m2,

7.a w razie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym większej ilości osób, dla każdej kolejnej osoby zwiększa się normatywną powierzchnię tego lokalu o 5 m².

Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30 % albo 50 % pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %.

Normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m², jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, jeżeli niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. O zamieszkiwaniu w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności.

Organ orzekający w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego odmawia przyznania dodatku mieszkaniowego, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustali, że występuje rażąca dysproporcja między niskimi dochodami wykazanymi w złożonej deklaracji, a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy, wskazującym, że jest on w stanie uiszczać wydatki związane z zajmowaniem lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) wykorzystując własne środki i posiadane zasoby majątkowe lub faktyczna liczba wspólnie zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą jest mniejsza niż wykazana w deklaracji o dochodach. Wywiad taki jest zawsze przeprowadzany w miejscu zamieszkania wnioskodawcy w ciągu 14 dni od daty złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego i w jego trakcie ustala się aktualną sytuację dochodową, zawodową, zdrowotną i rodzinną ubiegającego się o dodatek. Pracownik przeprowadzający wywiad środowiskowy może żądać od wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego złożenia oświadczenia o stanie majątkowym, zawierającego w szczególności dane dotyczące posiadanych ruchomości i nieruchomości (w tym place, działki, gospodarstwa rolne, samochody, maszyny itp.), zasobów pieniężnych (oszczędności, papiery wartościowe) i przedmiotów wartościowych (z szacunkowa wartością). Odmowa złożenia oświadczenia stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego.

W przypadku, gdy okaże się, że dodatek mieszkaniowy przyznano na podstawie nieprawdziwych danych, osoba pobierająca dodatek mieszkaniowy będzie musiała zwrócić nienależnie pobrane kwoty w podwójnej wysokości.

Jeżeli okaże się, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, dodatek mieszkaniowy zostaje wstrzymany do czasu uregulowania zaległości. Nieuregulowanie zaległości w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji wstrzymującej wypłatę dodatku spowoduje wygaśnięcie decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego. Jeżeli zaległości zostaną uregulowane w terminie, dodatek za okres, w którym wstrzymana była jego wypłata zostanie nam zwrócony.

Przy obliczaniu wysokości dodatku mieszkaniowego brane są pod uwagę wydatki ponoszone w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy. W grę wchodzą tu świadczenia ponoszone przez gospodarstwo domowe takie jak: czynsz, opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej, zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną, inne niż w/w opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego, opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych, wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału.

Nie stanowią wydatków wydatki ponoszone z tytułu ubezpieczeń, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, opłaty za gaz przewodowy, energię elektryczną, dostarczane do lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na cele bytowe.

Osoba uprawniona do dodatku mieszkaniowego może otrzymać ryczałt na zakup opału (który stanowi część dodatku), jeżeli w mieszkaniu nie ma instalacji doprowadzającej energię cieplną do celów ogrzewania, instalacji ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalny.

Jeżeli wnioskodawca zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu nie wchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków na podstawie których obliczany jest dodatek, zalicza się:

  1. wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład mieszkaniowego zasobu gminy,

  2. opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu.

 Jeżeli wydatki  są naliczone za okres dłuższy niż jeden miesiąc przelicza się je na okresy miesięczne.

Jeżeli w okresie na jaki został przyznany dodatek mieszkaniowy zmienią się dane zawarte we wniosku lub deklaracji, nie mają one wpływu na wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego.

Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie złożenia wniosku.

Dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2% najniższej emerytury w dniu wydania decyzji, tj. 17,61 zł.

Osoba uprawniona do otrzymania dodatku mieszkaniowego powinna złożyć wniosek wraz z deklaracją o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku i inne dokumenty. Właściciel domu jednorodzinnego powienien dołączyć do wniosku dokumenty potwierdzające wielkość powierzchni użytkowej i stan wyposażenia technicznego budynku.

Termin i sposób załatwienia

Postępowanie w sprawie ustalenia prawa do dodatku mieszkaniowego kończy się wydaniem decyzji administracyjnej w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku.

Wypłata świadczenia

Dodatek mieszkaniowy przekazywany jest do 10-go dnia każdego miesiąca na konto zarządcy domu lub osobie uprawnionej do pobierania należności za lokal mieszkalny. W tym samym terminie wypłaca się ryczałt na zakup opału.

Licznik odwiedzin: 7537